December, dat draait voor de meeste mensen om tijd voor elkaar. Om weer eens even wat extra aandacht aan elkaar geven. Om liefde. Om terugblikken en vooruitkijken.

Tenminste … voor volwassenen.

De dagen voor Kerst voor de kinderen op ons kinderdagverblijf draaien vooral om … het uitblazen van kaarsjes 😉

Het is by far het favoriete spelletje geweest deze week: iedereen om tafel, waxinelichtjes aan en blazen.

(Met de kinderen die natuurlijk allemaal als eerste willen blazen, omdat ze ook wel zien dat er te weinig kaarsjes op tafel staan voor iedereen. Gelukkig kunnen wij ze elke keer toch wel weer geruststellen door te zeggen dat we gewoon de kaarsjes weer opnieuw aansteken. En dat iedereen dus aan de beurt komt.)

En dan samen zingen:

Wie heeft er de beurt om te blazen vandaag

Het is onze [naam kind], want die doet zo graag

Fuut fuut …. Fuut fuut … Fuut fluit

Blaas het kaarsje nu maar uit.

En je kunt je wel voorstellen: dat kaarsje is elke keer uit voordat het liedje is afgelopen. Behalve bij de kinderen natuurlijk die het blazen nog niet zo goed onder de knie hebben 😉

Het was weer een heerlijke week!

Het was weer een heerlijk jaar!

Bedankt iedereen. Voor de liefde en aandacht. Wij wensen jullie prachtige dagen toe, met veel kaarsjes. En voor het nieuwe jaar: veel geluk, wijsheid en gezondheid!

Haha … wat dacht jij toen je de titel las?

Hadden we je op het verkeerde been gezet ;-)

De afgelopen maanden hebben we de maïs bij de buren zien groeien. Van kleine, kwetsbare plantjes die heel voorzichtig hun kopjes boven het zand uitstaken tot stoere, zelfverzekerde stengels waar je al lang niet meer overheen kon kijken.

September is de maand dat de maïs eraf gaat.

Dat is ieder jaar weer een spektakelstuk. De immens grote kneuzer die in no time de hectaren maïs opslurpt om die in grote bakken, die door stoere tractors worden voortgetrokken, uit te spuwen.

Fascinerend vinden de kinderen het. En een klein beetje spannend ook wel, hoor. Maar veilig achter het hek kan er niks gebeuren.

En zo kunnen we dus zeggen dat er deze maand flink is gekolfd bij ons kinderdagverblijf ;-)

We zijn al weer 2,5 week open met het kinderdagverblijf. Wat is de vakantie toch heerlijk. Al is het maar omdat het daarna extra leuk is om alle kinderen weer terug te zien. We hebben ze gemist, hoor.

Die zomervakantie is ook altijd een periode van afscheid nemen. Verschillende kinderen hebben er intussen hun eerste dagen op de basisschool opzitten. Hoop dat jullie het ook daar goed naar jullie zin hebben.

Tegelijkertijd hebben we ook weer veel nieuwe kinderen mogen verwelkomen na de vakantie. Supertof dat jullie voor ons kinderdagverblijf hebben gekozen.

Zo gaaf trouwens: we hebben pas sinds een half jaar een tweede groep, maar die zit nu al nagenoeg vol. Voor ons is dat de bevestiging dat we er goed aan hebben gedaan om uit te breiden. Ons gevoel was dat er in Erp behoefte zou zijn aan groene kinderopvang. Aan een plek waar kinderen de ruimte hebben om te ontmoeten, ontdekken en ondernemen. Dat we zoveel aanmeldingen hebben gekregen, onderstreept dat gevoel. Thx.

Jip, Janneke en Hanneke

Hebben jullie trouwens gezien dat er nog meer nieuwe gezichten rondlopen op het kinderdagverblijf?

Hanneke hebben jullie ongetwijfeld al eens gezien. De Erpse is sinds begin dit jaar onze vaste invalkracht geworden. Heel fijn, want ook Hanneke heeft verschillende jaren ervaring in de kinderopvang en is bovendien ontzettend creatief. Ze past dus perfect in het team.

Dan hebben we ook Jip en Janneke nog, onze twee nieuwe geitjes. Deze keer iets kleinere geiten dan de vorige. Die waren zo groot – en zo koppig – dat ze telkens uit de wei ontsnapten. Mooi, zo’n avontuurlijke inslag, maar ook lastig. En dus hebben we ze geruild tegen twee kleinere geiten: Jip en Janneke dus.

Tot zover de berichtgeving door uw razende reporter vanuit kinderdagverblijf De Helpende Handjes ;-) Volgende maand zijn we er weer. Met meer nieuws!

We hebben ons destijds voorgenomen om op onze website iedere maand een berichtje te plaatsen over wat er op het kinderdagverblijf gebeurt. Af en toe is dat een nieuwtje, vaak een verhaal.

Heel eerlijk: in het begin dachten we echt ‘wat moeten we toch allemaal melden?!’

De praktijk leert dat het ons redelijk makkelijk af gaat. Iedere maand gebeurt hier zo veel. Neem de maand juli. We hadden feest: Vera en Brenda werkten allebei tien jaar bij De Helpende Handjes. Hiep hiep hoera. Dat hebben we natuurlijk samen met alle kinderen gevierd. En gezegd dat ze nog maar heel lang bij ons moeten blijven.

Het is ontzettend slecht weer geweest in deze maand. Met heftige regenval. Daar hebben we van genoten! Het stampen in de plassen, het spelen met de modder, het schuilen onder de paraplu. Gaaf toch?

En …

… het is ontzettend mooi weer geweest in deze maand. Met een stralende zon. Daar hebben we van genoten! Het luieren in het gras, het kietelen van de grassprietjes, het spelen in de zandbak, de dieren zien luilakken. Gaaf toch?

Drie weekjes vakantie

Als we dit schrijven is het nog 2 dagen tot aan de vakantie.

Dan gaan we drie weken dicht. Alle leidsters gaan tegelijk op vakantie. In plaats van 2 maanden schipperen met de roosters, hebben we rust. Dat is fijn voor het kinderdagverblijf. Dat is vooral ook fijn voor de kinderen.

Van maandag 24 juli tot en met vrijdag 11 augustus zijn we gesloten.

Wij wensen iedereen een heel fijne vakantie toe! Geniet er lekker van.

Tjee, het is al weer tien jaar geleden dat we hier in Erp het kinderdagverblijf startten. Ongelofelijk, hoe snel de tijd voorbij vliegt.

Het voelt heel dankbaar om terug te kijken op die tien jaar.

Het vertrouwen van ouders, de fijne contacten met hen, het zien groeien van kinderen en daar een klein stukje aan bij mogen dragen, de inzet van het team (echt meiden, jullie zijn top!?), de projecten die we met andere kinderdagverblijven hebben ondernomen en het ontwikkelen van het kinderdagverblijf zelf.

Het waren tien fantastische jaren, die we af hebben gerond met het uitbreiden van het kinderdagverblijf met een extra groep.

Tijd voor een feestje!

Op zaterdag 20 mei vieren we het jubileum en de uitbreiding van het dagverblijf met een open dag.

Iedereen is van harte welkom.

Benieuwd naar hoe het kinderdagverblijf er nu uitziet? Zin om gewoon even bij te kletsen met de leidsters? Of gewoon geïnteresseerd naar het concept van De Helpende Handjes?

Wees welkom. De open dag is van 10.00 tot 16.00 uur.

En neem de kinderen gerust mee. Die vermaken zich hier wel ;-)

De verbouwing van het kinderdagverblijf zit er nog maar net op of het volgende project dient zich alweer aan: de tuin.

Met een kinderdagverblijf dat eens zo groot is als eerst, moet natuurlijk ook de tuin op de schop. Die moet groter worden. Met nog meer speelmogelijkheden, zoals meer gras en een grotere zandbak. Nog meer kans op avontuur. En nog meer plekjes om te ‘chillen’.

Het plan is dat de speeltuin, die direct achter het kinderdagverblijf ligt, met zo’n 200 vierkante meter wordt uitgebreid.

Die ruimte winnen we bij de diertjes. Of die daar niet verdrietig om zijn? Nee hoor, want ook hun accommodatie pimpen we. Zo hebben de konijnen en kippen al een nieuwe ‘woning’ gekregen. De kippen hebben al laten merken zeer in hun nopjes te zijn met hun nieuwe thuis: hun eieren smaken lekkerder dan ooit ;-)

Ook erg leuk trouwens: we krijgen een kas.

Eerst hadden we natuurlijk al een moestuintje. Die blijft. We zijn niet voor niets een groen kinderdagverblijf. Maar via via hebben we een kleine kas op de kop kunnen tikken, zodat we bijvoorbeeld ook tomaten kunnen gaan kweken.

Leerzaam en lekker!

Het enige ‘probleem’ waar we tegenaan lopen is tuinman Paul. Die werkt niet hard genoeg. Tenminste, niet volgens de kinderen.

Toen Susanne de kinderen deze week ’s morgens vertelde dat hier dadelijk een grote zandbak komt te liggen, namen die het begrip ‘dadelijk’ wel heel letterlijk: ‘Mooi. Dan kunnen we daar na het eten in spelen’, zei een van hen.

Dus Paul … een beetje opschieten, graag ;-)

Carnavallen zit in het bloed. Dat leer je niet. Dat heb je.

Sinds deze week weten we het helemaal 100% absoluut zeker!!!

De hele week zijn de leidsters allemaal al verkleed, om toe te leven naar de carnavalsdagen. De meeste kinderen gaan daar heerlijk in mee. Als ze al niet verkleed naar het kinderdagverblijf kwamen, dan zorgden wij dat ze er snel ook carnavalesk uitzagen.

‘Het feest kan beginnen, want wij zijn binnen …’

Dat is bij kinderen van 0 – 4 jaar duidelijk de carnavalskneiter van 2017. Op elk ander nummer dansten ze ook enthousiast, maar op deze gouwe ouwe van de Deurzakkers was het iedere keer weer bal.

En zo begonnen we deze week iedere dag met de polonaise. Eindigden we iedere dag met de polonaise. En liepen we de rest van de dag – en dan bedoelen we dus ook echt: de hele rest van de dag – de … polonaise.

En dan mag de carnaval nog beginnen ;-)