Ze mopperen nog wel steeds een beetje, hoor, en zijn het er denk ik nog niet helemaal mee eens. Maar het ging gewoon echt niet langer. Mientje en Sientje, onze twee varkens, zijn naar een ander deel van de wei verhuisd. Noodgedwongen.
Wat was er aan de hand?
De twee knorpotten deelden de wei tot voor kort met de andere dieren. Maar gulzig (en egoïstisch) als ze zijn, gunden de twee veelvraten de andere dieren nauwelijks iets uit de trog. Sterker nog: als een van de andere dieren zich ook maar in de buurt van de trog waagde, dan lieten ze heel duidelijk merken dat die van hun ‘bord’ eten af moest blijven.
Je begrijpt, dat ging zo echt niet langer.
En dus hebben we een nieuwe ‘woning’ voor de twee logge modderaanbidders gevonden: hun eigen stekkie op het terrein, afgezonderd van de rest van de dieren. Daar kunnen ze vreten, wroeten en knorren zoveel als ze willen, zonder dat de andere dieren daar last van hebben.
En de andere dieren? Die zijn helemaal heppie de peppie en voelen zich eigenlijk hetzelfde als Mientje en Sientje: echte feestvarkens ;-)


Onze nieuwste aanwinst is een 3-jarige shetlandpony. Puckie woont sinds zondag bij ons. En we zijn er toch blij mee!!!
Het gaat snel hè ;-) Vorige week al officieel een nieuwe website, nu ook een eigen Facebook pagina.
Toen ik in 2005 met het kinderdagverblijf begon, moest ik natuurlijk ook een logo hebben. Met wat knip- en plakwerk heb ik dat toen zelf gemaakt. Helpende Handjes had ik het verblijf genoemd. Tja, dan moesten er natuurlijk handjes in worden verwerkt.
Dat is vrijwel het eerste wat mensen vragen als we ze rondleiden en het houten ‘verblijf’ midden in de speeltuin zien staan. Nee, zeggen we dan, niet alleen dieren vinden het heerlijk om buiten te slapen, ook kinderen. Het is geen hok, het is een bed …
Er is zoveel gebeurd op en rondom het kinderdagverblijf dat we vonden dat we wel weer eens een artikel in de Erpse Krant konden schrijven. Gelukkig hebben we heel goede connecties met de hoofdredacteur ;-) En dus stonden we er vorige week met een artikel in.