Alsof de kinderen tijdens de vakantie nog niet genoeg attracties gezien hadden, zo leuk vonden ze het om te kijken hoe de units maandag werden geplaatst.

In die units gaan we de komende maanden ‘wonen’, zei een van de kinderen tegen de bouwvakkers.

Nou, wonen nog net niet ;-)

Nu de verbouwing en uitbreiding van het kinderdagverblijf op handen is, gaan we er de komende maanden inderdaad tijdelijk huisvesten.

Daar hebben we deze week trouwens nog flink aan te werken: het schoonmaken en inrichten van de units. De hittegolf komt niet echt op het meest gelegen moment, zullen we maar zeggen ;-)

Ach, we hebben het er graag voor over. Zaterdag en zondag verhuizen we alle meubilair en speelgoed over naar de units. Zo leuk dat het hele team daar bij komt helpen. Iedereen is enthousiast over de plannen, kijkt uit naar het ‘nieuwe’ kinderdagverblijf en wil er tot die tijd iets moois van maken in de units.

Wij twijfelen er niet aan of dat gaat ook lukken.

Aan de kinderen zal het niet liggen. Die gaan de komende weken geheid nog vol spannende verhalen thuis komen. Want een unit erbij … En ze hadden al altijd zo veel keet hier ;-)

Dan heeft het ongeveer een maand aan een stuk geregend, zou je zeggen dat je genoeg water gezien hebt, is het eindelijk prachtig weer en … ga je met water spelen ;-)

Wat een ongelofelijk leuke week hebben we achter de rug.

Door de sproeiertjes rennen (en er smakelijk lachend met de luiers boven blijven wiebelen), bakjes vullen met water, leeg kieperen en weer vullen (en dat dan een keer of 78 achter elkaar), de glijbaan nat maken zodat hij nóg harder glijdt, de leidsters klieren met water (helaas een van de favoriete spelletjes ;-), de plantjes water geven (die kunnen onderhand echt geen water meer zien ;-), met natte sponsjes gooien, enz.

Wat hebben we weer een plezier gehad deze week.

Gelukkig hebben ook de leidsters altijd reservekleren bij zich ;-)

En nu: vakantie!

In week 31, 32 en 33 is het kinderdagverblijf gesloten. Dat wil niet zeggen dat er niet wordt gewerkt. Want er wordt een begin gemaakt met de uitbreiding van het kinderdagverblijf. Leuk!

Heb jij je vakantie ook nog tegoed: geniet ervan. En mocht je nog een tip nodig hebben: iets met water misschien ;-)

Eindelijk mogen we het van de daken schreeuwen: de uitbreiding waar we het in een vorig bericht al over hadden, gaat definitief door.

Vandaag hebben we de vergunning van de gemeente Veghel binnen kregen. YES!

Wat gaan we doen?

Eerst even feest vieren ;-)

Daarna aan de slag. De bouwtekeningen zijn al klaar. Ook veel voorbereidend werk is al gebeurd en het strijdplan hoe we het allemaal gaan doen zit in de afrondende fase.

Wat er precies gaat gebeuren?

Er komt een extra groep bij. Te vaak moesten we namelijk ‘nee’ verkopen aan ouders. Dat ging steeds vaker knellen. Want we gunnen natuurlijk ieder kind een carrièrestart bij De Helpende Handjes. Daarom hebben we besloten het kinderdagverblijf uit te breiden.

We zijn er echt super super super blij mee dat ook de gemeente Veghel enthousiast is over de plannen. We hopen dat jullie dat ook zijn!

En nu eerst … ?

Nu eerst nóg maar eens een taartje, denk ik ;-)

Maandag 23 mei was er een ouderavond in het kinderdagverblijf over positieve opvoedstrategieën. We hadden daarvoor Joyce Vlamings uitgenodigd als spreker. Zij is eigenaresse van pedagogisch adviesbureau Joyeux.

“Als je je kinderen altijd positief benadert, blijft opvoeden leuk, ben je minder snel moe en zijn problemen vaak sneller opgelost”, hield ze de ruim dertig aanwezige ouders voor.

Een voorbeeldje?

‘Schiet op. Anders komen we te laat.’

Hoor je het jezelf zeggen? Dan is het aankleden ’s ochtends al tergend langzaam gegaan, zit ie ook nog doodleuk te treuzelen met eten.

Toch is het de kunst om ook dan je boodschap positief te verpakken: ‘Eet je boterhammen op, dan komen we nog mooi op tijd!’

Of deze?

‘Niet rennen binnen!’ Het is snel gezegd als de kinderen binnen aan het rennen zijn, terwijl je dat niet wilt.

Beter is dan, zegt Joyce: ‘Binnen lopen we zachtjes!’

Een feest der herkenning werd het. Want niemand is perfect. Iedereen verliest zich wel eens in opmerkingen die door kinderen als negatief worden ervaren of – als ze iets groter zijn – als ‘gezeur’ worden bestempeld.

Opvoeden is en blijft lastig. Maar daarom ook werd de avond over het algemeen als nuttig beschouwd. Het is altijd fijn om je weer even bewust te worden van je eigen opvoedstrategieën. Dus Joyce, bedankt dat je er was. En alle ouders: fijn dat jullie met zo velen zijn gekomen.

Eindelijk mogen we het dan al heel voorzichtig naar buiten brengen: we gaan uitbreiden. Tenminste … als ook de gemeente Veghel haar goedkeuring geeft aan de plannen die er liggen.

Toen wij ruim negen jaar geleden in Erp van start gingen, hadden we nooit kunnen bedenken dat we nog eens uit zouden breiden. We vonden het al spannend om van 6 kinderen in Loosbroek naar 16 kinderen in Erp te gaan ;-)

Maar dat gaat intussen zo goed, met dank ook aan de leidsters (dikke duim voor hen!) dat we vaak ‘nee’ moeten verkopen aan nieuwe ouders. Te vaak eigenlijk, vinden wij.

En dus hebben we een tijdje terug de knoop maar doorgehakt: er komt een groep bij! Hoe gaaf is dat!!!!

Wanneer is het definitief?

De tekeningen zijn klaar. De aanvraag om uit te breiden is het gebruikelijke traject ingegaan en ligt bij de gemeente Veghel. Als daar geen rare dingen op komen – en die verwachten we eerlijk gezegd niet – dan is het definitief en komt er een tweede groep.

Tot die tijd houden we zelf nog even een slag om de arm: zolang we geen vergunning hebben, is er nog niks definitief.

Hoe het er allemaal uit gaat zien? Hoeveel kinderen er bij komen? Wat dat voor invloed heeft voor de bestaande groep? Enzovoorts. We kunnen ons voorstellen dat er veel vragen zijn. Die mag je op ieder moment aan ons stellen. Wat we weten, dat vertellen we.

Het voelt eigenlijk een heel klein beetje alsof we net zwanger zijn: je hebt met elkaar afgesproken dat je het nog even voor je houdt, je hebt het alleen tegen de mensen verteld die heel dicht bij je staan, maar het liefst schreeuw je het van de daken en vertel je het tegen iedereen die het horen wil!

Maar geloof ons: dat gaan we ook doen zodra we officieel goedkeuring hebben.

Dus houd vooral ook de website en onze Facebook-pagina in de gaten.

Als de plannen door gaan, komen er natuurlijk snel ook extra laarsjes ;-)

Ze mopperen nog wel steeds een beetje, hoor, en zijn het er denk ik nog niet helemaal mee eens. Maar het ging gewoon echt niet langer. Mientje en Sientje, onze twee varkens, zijn naar een ander deel van de wei verhuisd. Noodgedwongen.

Wat was er aan de hand?

De twee knorpotten deelden de wei tot voor kort met de andere dieren. Maar gulzig (en egoïstisch) als ze zijn, gunden de twee veelvraten de andere dieren nauwelijks iets uit de trog. Sterker nog: als een van de andere dieren zich ook maar in de buurt van de trog waagde, dan lieten ze heel duidelijk merken dat die van hun ‘bord’ eten af moest blijven.

Je begrijpt, dat ging zo echt niet langer.

En dus hebben we een nieuwe ‘woning’ voor de twee logge modderaanbidders gevonden: hun eigen stekkie op het terrein, afgezonderd van de rest van de dieren. Daar kunnen ze vreten, wroeten en knorren zoveel als ze willen, zonder dat de andere dieren daar last van hebben.

En de andere dieren? Die zijn helemaal heppie de peppie en voelen zich eigenlijk hetzelfde als Mientje en Sientje: echte feestvarkens ;-)