Het is vandaag een mooie dag, lalalalalalala

Wij zijn klaar voor de carnaval, hoor. Deze week hebben we zo’n 380 keer het Vliegerlied gehoord, 235 keer het Pinguïnlied en 129 keer het lijflied van Jokie en Jet.

Laat die carnaval maar komen. We zingen alles mee, van voor tot achter. Moeite met de tekst onthouden hebben we niet meer!

Ook de spieren zijn los.

We hebben uren gedanst. En hoe bijzonder: dat hebben we buiten gedaan, in de zon die speciaal voor carnaval zijn lentehoedje al op had gezet en in een opperste stemming was.

(Of misschien was die zon juist wel zo blij omdat hij ons zag dansen. Dat kan natuurlijk ook, bedenk ik me nu. In dat geval: graag gedaan 😉)

Zo leuk ook om de kinderen helemaal in dat feest op te zien gaan. Ieder met een eigen dansje. De een springt, springt en blijft maar springen (Een Massai-krijger zou er jaloers op worden).

De ander zwiert al als een volleerde carnavalsvierder met de armen. (Er zitten wat toekomstige prinsen en prinsessen bij, hebben we al gezien.)

En weer een ander heeft wat minder gevoel voor ritme en stapt volledig buiten de maat om heen en terug, heen en terug, heen en terug, enz. (Wees gerust: dat trekt misschien nog bij!)

Allemaal in de schmink. En allemaal in een ‘skon carnavalspèkske’.

Ja, ook wij.

Een lol dat ze hadden.

Dat is dan ook de enige vraag die nog boven ons hoofd hangt: hadden ze nu zo’n lol omdat ze zo veel zin hebben in carnaval? Of ook een beetje omdat ze ons zo gek zagen doen …?

Fijne carnaval iedereen! En om alvast in de stemming te komen:

Share

Mannen komen van Venus, vrouwen van Mars. Ook op het Kinderdagverblijf.

Mannen komen van Venus, vrouwen van Mars. Oftewel: mannen en vrouwen denken, voelen en communiceren anders.

Maar als mannen en vrouwen dat doen, doen baby’s dat ook … Toch?

Ja hoor. Dat begint al in de wieg. Even een voorbeeldje: een jongen en een meisje liggen allebei in de box. Allebei met een bewegende boxmobiel boven zich. Als jij je aandacht nu opeist, zal het meisje naar jou lachen. Het jongetje zal denken: ‘Ga opzij, ik zie de mobiel nu niet meer …’

Dat is een beetje gechargeerd natuurlijk en zal niet voor iedere baby gelden, maar over het algemeen kunnen we stellen dat jongens meer aangeboren interesse in mechaniek hebben dan meiden.

Vrijdag hadden we een studiedag.

De middag stond helemaal in het teken van de verschillen tussen jongens en meiden en hoe wij daar als leidsters mee om kunnen gaan. Meeste wisten we wel al, maar toch is het fijn om alles met zijn allen nog een keer te horen. Zodat we jongens jongens kunnen laten zijn en meiden meiden.

Kijken jongens met andere ogen naar hun mobiel dan meiden?

Het ochtendprogramma was heftig. Dat stond helemaal in het teken van kindermishandeling.

Wist jij dat ruim 3% van de Nederlandse kinderen te maken heeft met een vorm van mishandeling. Dat kan verwaarlozing zijn, het kleineren van kinderen, seksueel misbruik en fysiek geweld. Vaak gebeurt dat bewust, vaak ook is dat uit frustratie of ouderlijke onmacht.

Als pedagogisch medewerksters zijn wij er op getraind om signalen te herkennen en daar op passende wijze actie op te ondernemen. Met het wijzigen van de Meldcode Kindermishandeling was het goed om weer eens een update daarin te krijgen.

Leerzaam, pittig en zinvol. Het voelt goed dat we ouders en kinderen wellicht kunnen helpen in hun pijn en machteloosheid.

Share

‘Pieieieieiet, we hebben nog geen pepernoten gehad!’

Een paar weken geleden hebben alle ouders van ‘onze’ kinderen een knutselavond gehad. En hoe toevallig: hun knutselwerken werden door Piet bij ons bezorgd als cadeau voor de kinderen.

Maar … dat was voor sommige kinderen nog niet genoeg.

“We hebben nog helemaal geen pepernoten gehad”, vertelde een van de kinderen, lichtelijk teleurgesteld in de goedheiligman.

“Misschien moeten we dan samen roepen om pepernoten”, antwoordde de leidster. (meer…)

Share

Blij dat ik glij … bij De Helpende Handjes

Onze tuin is weer een attractie rijker: de ‘heuvel met glijbaan’. Afgelopen week is hij voor het eerst in gebruik genomen en we kunnen u trots melden: hij voldoet aan alle verwachtingen. Nee, hij overtreft die verwachtingen zelfs.

Eerder dit jaar nam De Efteling het Paleis der Fantasie in gebruik. Als kinderdagverblijf De Helpende Handjes konden wij natuurlijk niet achterblijven 😉 Met iets minder budget hebben wij een attractie gebouwd waar je ook het stickertje ‘Paleis der Fantasie’ op zou kunnen plakken.

Want de ‘Heuvel met glijbaan’ – niet echt een swingende naam trouwens, moeten we toch nog eens over nadenken! – is veel meer dan een heuvel met glijbaan. Het is een talud waar je op kunt klimmen en af kunt glijden, waarvandaan je als een stoere kapitein van een schip over de hele speeltuin uit kunt kijken (het is onze eigen Pagode) en waar de oudere kinderen als een Bassie en Adriaan ineen vanaf kunnen rollen en buitelen.

De kinderen hebben hem intussen in gebruik genomen. In reviews op internet scoort hij gemiddeld 4,5 sterren. Van de 5 sterren die je maximaal kunt halen … Sorry, nu slaan we misschien een beetje door 😉

Wat we eigenlijk alleen maar wilden zeggen: jippie, we hebben een nieuwe attractie!!! Wéér een reden extra om lekker veel buiten te zijn!

Het enige ‘probleem’ (en dat is nog een overeenkomst met de attracties in de Efteling): de wachtrijen … Al kan ook wachten heel gezellig en leerzaam zijn ;-)

 

Share

We blijven nog wel even in de vakantiestemming …

Op kinderdagverblijf De Helpende Handjes verkeren we nog steeds in vakantiesferen. En ik denk dat het ook nog wel even zo zal blijven …

We hebben alle ouders gevraagd of zij een vakantiefoto mee willen brengen naar het dagverblijf, met daarop het kind in vakantiestemming. Van al die foto’s hebben we in elke groep een vakantiewand gemaakt.

De een zit op het strand, de ander op de camping, weer een ander op de fiets, in de dierentuin, enz. Iedereen heeft wel een moment vastgelegd met daarop hun stralend kind als middelpunt.

Het is hier de nieuwe wall of fame geworden.

Kinderen kunnen eindeloos voor de wand gaan staan om te kijken, wijzen, herkennen, benoemen en roepen. ‘Kijk, dat ben jij …’

Je waant je in een museum voor kinderen, die zich vergapen aan de kunstobjecten aan de muur.

Superleuk. Enige nadeel is: we krijgen zo wel weer heel veel zin in de vakantie 😉

Share

Dit is dé zomerhit van 2018

Het is de vraag die alle muziekzenders bezighoudt? Wat is de zomerhit van 2018. Nou, wij weten het hier wel, op het kinderdagverblijf in Erp. Dat kan er namelijk maar één zijn. Deze:

Olifantje in de zee

Breng je wel je zwembroek mee?

Anders gaan de meisjes gillen

Want dan zien ze blote billen …

Je zingt hem waarschijnlijk zo mee. Op het wijsje van die evergreen ‘Olifantje in het bos’. En zo grappig: zodra de blote billen worden bezongen, gniffelen alle kinderen om het hardst. Telkens weer. En weer. En weer. En weer. Enz.

De hele maand juli is het thema ‘vakantie’ op het kinderdagverblijf.

Heerlijk thema. Kinderen lopen hier met bepakte trolleys rond. Er staat een tentje waar ze in logeren. We spelen waterspelletjes. En het ‘animatieteam’ heeft samen met de kinderen de grootste lol en kijkt intussen verlekkerd door al die voorbereidingen uit naar de eigen vakantie.

Die eigen vakantie start trouwens op maandag 23 juli. Tot en met vrijdag 10 augustus is ons kinderdagverblijf gesloten.

Wij wensen iedereen een topvakantie toe. Geniet ervan! Dat zal ongetwijfeld lukken, met kinderen die al een paar weken in de vakantiemodus staan! En heb je ze een keer chagrijnig, wat we ons eigenlijk niet voor kunnen stellen 😉, dan hoef je maar één keer die zomerhit van 2018 in te zetten. Nou ja, het zal dan wel niet bij die ene keer blijven 😉

Veel plezier.

Oh ja … na de vakantie gaan we nog even door met het thema. Dan nemen alle kinderen hun mooiste vakantiefoto mee. We zijn heeeel benieuwd!!!!

 

Share

‘Dan halen we Modderdag toch gewoon naar binnen!’

Buiten spelen in de natuur stimuleert de ontwikkeling van kinderen enorm. Dat is wetenschappelijk aangetoond. En hoewel buiten spelen op heel veel plaatsen in Nederland kennelijk al lang geen vanzelfsprekendheid meer is, is het dat op ons kinderdagverblijf nog wel. Sterker nog: het is een van de pijlers onder ons dagverblijf.

‘Slecht weer bestaat niet’, zeggen wij altijd.

In ieder geval: om het buiten spelen te promoten, is Modderdag in het leven geroepen. En nee, daar hadden wij dus officieel niet aan mee hoeven te doen. Maar zeg nou zelf: het is toch te leuk om daar niet aan mee te doen.

Dat doen we dan ook al jaren. En in plaats van een Modderdag, die elk jaar op 29 juni valt, houden wij altijd een Modderweek. Zodat ook echt alle kinderen die hier naar het kinderdagverblijf gaan met modder kunnen spelen.

 

Wat is het doel van de Modderdag?

Het idee is ooit eens ontstaan toen een Australiër tijdens het World Forum vertelde dat in zijn land een cultuur heerst van ‘niet vies willen worden’. Een Nepalees antwoordde daarop dat veel kinderen in zijn land niet eens kleren hebben om vies te maken. Daarop ontstond een kledinginzamelingsactie in Australië. Dit initiatief mondde later uit in International Mud Day.

Sinds 2013 wordt Modderdag ook in Nederland ‘gevierd’.

Doel in Nederland: het spelen in de natuur op de agenda zetten. Kinderen laten merken hoe heerlijk het is om je geen zorgen te hoeven maken om je kleren. Dat je gewoon lekker kunt voelen, spelen en kleien met zand en water.

 

Modderweek bij De Helpende Handjes

Andere jaren maken we altijd een modderpoel, waar kinderen doorheen kunnen rollen’. Maar: dan moet het wel écht goed weer zijn. Dit jaar liet de zon ons in de steek. Nou ja, dan halen we modderdag toch gewoon naar binnen.

En wees gerust: we hebben de kinderen proberen duidelijk te maken dat ze dit thuis vooral niet moeten doen ;-)

 

Share

Paul wordt Paulien

Het is dagelijks ritueel op het kinderdagverblijf: even naar het kippenhok, waar de kippen ons hebben getrakteerd op verse eieren. Die gaan vervolgens mee in het mandje naar het dagverblijf.

Deze maand werden we verrast. Want wie zat daar in het leghok van de kippen: Paultje!

Tenminste: vorig jaar hebben we Paul – de man van Saskia – een aantal loopeenden cadeau gegeven toen hij vijftig werd. Die doopten we ‘Paultje’, ‘Abraham’, ‘Oudje’ en ‘Grijsje’. En heel eerlijk: zo goed hadden we ze niet bestudeerd om te weten of het inderdaad allemaal mannetjes waren.

Niet dus.

Want Paultje – die we voortaan Paulien noemen – zat in het kippenhok te broeden op een paar eieren.

‘Mogen we die eieren ook meenemen’, vroeg een van de kinderen.

‘Nee, die moeten we laten liggen.’

‘Waarom dan?

‘Ehm … nou, dat zijn eieren met een kuiken.’

‘Hoe komen die daar in?’

‘Nou gewoon. Paultje, ik bedoel Paulien, heeft eieren met kuikens gelegd …’

Niet helemaal de juiste uitleg natuurlijk, maar de eer om het prachtige verhaal over de bloemetjes en bijtjes te vertellen, laten we later graag aan jullie als ouders over 😉

 

Share

Hoera, lente! Nieuw leven op het kinderdagverblijf!

Het mooie aan een kinderdagverblijf is dat zich het hele jaar door nieuw leven aandient. Nieuwe ouders. Nieuwe kinderen, die aan de start van hun leven staan. Zo klein, kwetsbaar, puur en zo boordevol kansen.

Het mooie aan een landelijk kinderdagverblijf is dat we, als het om de komst van nieuw leven gaat, éxtra verwend worden. Zoals ook nu weer: afgelopen week werden we verrast met de geboorte van twee lammetjes.

Twee dotjes van schapen zijn het!

Met moeder die voor hen zorgt. Die hen voedt. Die hen meeneemt in de wereld die wei heet, die hen stimuleert die wereld te ontdekken, te omarmen, daarin te spelen en voor zichzelf op te komen.

Kunnen we uren naar kijken.

Mooi ook om dan te zien dat mensen en dieren in zo veel opzichten zo veel op elkaar lijken. De onvoorwaardelijke liefde. Het zorgen. Het grootbrengen. Het hoge knuffelgehalte van de kleintjes ;-)

De schapen hebben alleen nog wel een inhaalslag te maken ten opzichte van mensen als het gaat om emancipatie. Want waar we bij de papa’s in het kinderdagverblijf heel veel liefde voor hun kinderen zien, bekommert papa schaap zich niet zo veel om zijn kroost. We zullen hem er eens op aanspreken, slecht voorbeeld als hij daarin is 😉

 

Share